به نام خدا

سلام علیکم ! یکی از مسلمات زندگی حضرت معصومه( سلام الله علیها)این است که ایشان از راویان معتبر حدیث بوده اند و به همین دلیل یکی از القاب ایشان، محدّثه است. خوب است متن چندتا از این احادیث را با هم مرور کنیم؛ (در این احادیث از نام بردن تک تک راویان صرفنظر کرده ایم) و درپایان به یک نکته که در تمامی این احادیث مشترک است، اشاره کنم:

1.      حضرت معصومه( سلام الله علیها) با چند واسطه از حضرت زهرا (سلام الله علیها) نقل می فرمایند که حضرت زهرا (سلام الله علیها)خطاب به مردم معاصر خود، فرمودند: "... آیا فرمایش رسول خدا صلی الله علیه و آله را در روز غدیر به فراموشى سپرده‌اید که فرمود: هر که من مولاى اویم، پس على مولاى اوست... و سخن دیگر رسول خدا صلی الله علیه و آله را؛ تو (اى على!) نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى علیه السلام هستى؟! "

2.      حضرت معصومه( سلام الله علیها) از حضرت زهرا(سلام الله علیها) و ایشان از لسان مبارک رسول الله صلی الله علیه و آله نقل فرموده اند: "من کنت مولاه فعلى مولاه"(9) ؛ هر که من مولا و رهبر او هستم، على رهبر و مولاى اوست."

3.      حضرت معصومه( سلام الله علیها) از فاطمه زهرا سلام الله علیها دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل فرموده اند که فرمود: " از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که مى‌فرمود: وقتى در شب معراج به آسمان برده شدم، داخل بهشت گردیده، قصرى از مروارید سفید و درخشان مشاهده کردم. درى داشت که بر آن پرده‌اى آویزان و با تزیین به مروارید و یاقوت درخشندگى پیدا کرده بود. چون سرم را بالا بردم، دیدم بر آن در نوشته شده است: "لااله الاالله، محمد رسول الله، على ولى الله" و بر آن پرده: "خوشا، خوشا به مثل شیعه على" جبرئیل گفت: در روز قیامت همه مردم برهنه پا و عریان محشور مى‌شوند مگر شیعیان على. و همگى به نام‌هاى مادرانشان فراخوانده مى‌شوند مگر پیروان على که به نام‌هاى پدرانشان خوانده مى‌شوند. به دوستم جبرئیل گفتم: این براى چیست؟ گفت: زیرا آنان على را دوست داشتند، حلال زاده‌اند.

4.      در روایتی دیگر حضرت معصومه( سلام الله علیها) از حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها به نقل از رسول خدا صلی الله علیه و آله مى‌فرماید: "آگاه باشید، هر کس با دوستى آل محمد بمیرد، شهید مرده است!"

5.      حضرت معصومه( سلام الله علیها) از فاطمه دختر امام حسین(سلام الله علیهما) نقل می فرمایند که: "وقتى حسین علیه السلام از مادرش متولد شد، پیامبر صلی الله علیه و آله به اسماء فرمود: عمه! فرزندم را نزدم بیاور. من عرض کردم: اى رسول خدا! او را پس از ولادت پاکیزه نکرده‌ایم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: عمه! تو مى‌خواهى او را پاکیزه کنى؟! خداوند تبارک و تعالى او را پاکیزه و از آلودگى‌ها منزه کرده است."

نکته ای که در این احادیث قابل توجه است این است که محور اصلی این احادیث دو موضوع است: اول ولایت و دوم مقام زنان برگزیده اسلام

در چهار حدیث اول می بینیم که این احادیث به اثبات ولایت امیرالمومنین(علیه السلام) می پردازند و این موضوع،  فضای سیاسی اجتماعی آن زمان را برای ما ترسیم می کند ؛

در زمانی که امام موسی کاظم (علیه السلام) در سال های پیاپی در زندان به سر می بردند، علویان دسته دسته کشته می شدند، تبلیغات فرقه های انحرافی در اسلام به حداکثر خود رسیده بود و ارتباط شیعیان با امام خویش تقریبا ناممکن و بسیار سخت بود، حضرت معصومه (سلام الله علیها) با تأسی از حضرت زهرا و حضرت زینب(علیهما سلام) به ترویج معارف ناب اسلامی پرداختند و همچون آن دو بانوی بزرگوار ، به حمایت از امامان زمان خویش همت گماشتند و از هر فرصت و زمانی برای این کار استفاده می فرمودند. یکی از این فرصت ها، مسافرت برادر از مدینه بود.

با غیبت امام رضا(علیه السلام) در مدینه و همچنین ایشان برای ادامه حرکت برادر خود و با انگیزه دیدار برادر به قسمتی از بلاد اسلامی پای گذاشتند که در طول تاریخ از سرزمین وحی ( مکه و مدینه) دور بوده اند.

 در حدیث پنجم ایشان به مقام والای برخی زنان در اسلام می پردازند. در حقیقت در چهار حدیث اول هم حضرت معصومه(سلام الله علیها) احادیثی را از حضرت زهرا سلام الله علیها و فاطمه دختر امام حسین(سلام الله علیهما) نقل می فرمایند.

 ایشان با تاکید بر این احادیث، نقش غیر قابل انکار زنان در ترویج و زنده ماندن ولایت را یادآوری می کنند و همچنین درسی به زنان می دهند که می توان در صف اول دفاع از ولایت ایستاد و در عین حال حجاب، عفاف و شخصیت خود را نیز حفظ کرد .