کنار هم قرار گرفتن سه عضو جدید هئیت امنای دانشگاه آزاد اسلامی در کنار هم
پس از انتخاب تاریخی و تعیین رئیس جدید دانشگاه آزاد اسلامی

سلام حتما مجله خبری شبکه یک رو دیدید. یک بخش خبری که هر روز ساعت 19:15 از شبکه یک پخش می شه و گزارش های خوب و تاثیرگذاری داره.
ولی یه چیزی که از اولین روز شروع این برنامه توی ذوقم می زد، این بود که در ابتدا مجری اصلی به بیننده ها سلام می کنه و بعد، با همکاراش صحبت می کنه تا گزارش ها یکی یکی پخش بشن.
همکاران آقای مجری که همان خبرنگارها هستند، بی توجه به حضور بینندگان شروع به صحبت می کنند و از یک سلام خشک و خالی هم دریغ می کند. انگار نه انگار که بیننده ها دارن این برنامه رو می بینن و اصلا کس دیگه ای به غیر از آقای مجری هم وجود داره!!!

میلیون ها بیننده نشسته اند و دارند این برنامه رو می بینند. نباید طبق فرهنگی اسلامی ایرانی خودمان و بر اساس دستور مکرر ائمه در احادیث و روایات، ابتدا به این همه بیننده سلام کنیم؟!!!

در حدیثی از امام صادق علیه السلام آمده است که:اَلسَّلامُ قَبلَ الکَلامِ؛ نخست سلام، سپس کلام. دیگه از این واضح تر و شفاف تر!

در بسیاری از دیگر برنامه ها مانند میزگردها از قدیم الایام امر مرسوم و صحیح این گونه بوده است که مجری بعد از سلام و علیکی با بیننده ها، سوال را مطرح می کند، طرف مقابل هم پس از سلام و علیکی با بینندگان جواب سوال و نظرات خود را مطرح می کند.

به نظرم بهتره وقتی مجری سوالی از خبرنگار پرسید، خبرنگار هم در حد دو سه ثانیه (!) سلامی به بینندگان عرض کند و بعد هر چه می خواهد دل تنگش بگوید!!!

یادش به خیر
چقدر زود گذشت این یکسال
همین روزها هم اگر توی خیابان های قم بچرخی، ماشین های زیادی را می بینی که هنوز عاشقی شان را فریاد می زنند
مثل روزهای استقبال از نایب امام زمانشان؛ مهر 1389
یادش به خیر

باز صد رحمت به مرام مردم کوفه. یادشان آمد که امامی دارند در مدینه و باید دعوتش کنند. ولی مدینه ای ها در کنارش بودند و هیچ نگفتند. هیچ اصراری به قیام و اعلام آمادگی برای تبعیت از امام نکردند.
می دونم ... من هم مثل شما "اهل کوفه" نیستم!
ولی هر چه باشد مردم کوفه از مردم مدینه و مکه خیلی مردتر بودند.
چون اگر امیدی به مکیان و مدنی های نامرد بود، امام (روحی فداه) هجرت نمی کرد از جوار ضریح حضرت رسول (روحی فداه) و برادرش(روحی فداه) به قتلگاه پدرش(روحی فداه).
حالا هر وقت شعار دادی که "اهل کوفه" نیستی، یادت بیاید بدتر از کوفی ها، مدنی ها بودند.
اگر کوفی ها کمتر از 5 سال کنار مولا(روحی فداه) زندگی کرده بودند، اهالی مدینه سالها در کنار حضرت رسول، حضرت امیر و حضرت زهرا (روحی فداهم) زیسته بودند و باید بهره می بردند.

بغض نوشته:
حالا ببین مردم مدینه چه بودند که کوفیان با این همه نامردی، جلوی اونا عرض اندام می کنند!

من متن اعترافات خود را مبنی بر یک اختلاس کلان از سیستم بانکی منتشر می کنم.

سال 87 بود که تصمیم به این اختلاس بزرگ گرفتم ولی با تدابیر و پیگیری های مجدانه و هوشمندانه بانک و نهادهای نظارتی ناکام ماندم. باخود گفتم حال که اختلاس بی اهمیت و کوچک سه هزار میلیاردی این همه سروصدا به پاکرده، اگر پرده از اختلاس من بیافتد، چه جنجالی به پاخواهد شد. پس دیدم بهتر است خودم اعتراف کنم تا هم اختلاسم سیاسی نشود (!) و هم در مجازاتم تخفیف قائل شوند.

قضیه از این قرار بود که من به بهانه وام عمره دانشجویی یک فقره وام کلان به مبلغ حدودی ده میلیون ریال دریافت نمودم. ابن درحالی بود که برای این مبلغ هنگفت، فقط به مبلغ ناچیز بیست میلیون ریال سفته و یک پروانه کسب معتبر و چک معتبر صاحب پروانه را نزد بانک به ضمانت گذاشته بودم که همین کار، من را ترغیب به اختلاس نمود زیرا بانک برای اطمینان از بازپرداخت پول، خیلی بی توجهی و اهمال نموده بود و برای این مبلغ کلان، فقط دو هفته من را دوانده بود.

همه چیز خوب پیش می رفت تا اینکه یکی از قسط ها عقب افتاد. شاید بیش از 2 یا 3 روز بود که از موعد قسط می گذشت و من بی توجه به این موضوع، در حال بهره گیری تجاری و اقتصادی و سیاسی از این وام کلان بودم. داشتم سهام فولاد را می خریدم که ناگهان متصدی بانک بعد از خودم با پدرم، منزل پدرم و منزل پدرخانمم تماس گرفت و من نادم شدم. مبلغ قسط که عقب افتاده بود مبلغی حدود چهارصد هزار ریال بود که برای تاخیر نیز 12درصد جریمه پرداخت نمودم.

چند بار به این منوال گذشت و من هم سواستفاده زیادی از منابع بانکی کردم و ضربات شدیدی به نظام مالی وارد نمودم تا روزی به بانک مراجعه و کل مبلغ باقیمانده (حدود 70درصد کل وام) را یکجا پرداخت نمودم و موفقیت نهادهای نظارتی و تلفن زننده را تبریک گفتم با این جمله بندی که "کلافه مان کردید با یک روز تاخیر آبرویمان را می برید! دیگر جرا به پدرزنم زنگ می زنید(!) بیا این هم کل پولتان(!)"

در آنجا با سیستم پیچیده نظارتی بانک آشنا شدم به این صورت که یک متصدی فقط مخصوص همین وام های کلان(زیر ده میلیون ریال) گذاشته بودند و او دائم از صبح تا شب به همه زنگ می زد و می گفت "بیایید، اختلاس نکنید، ما حواسمان جمع است!!!" که ای کاش حواس شان برای همه وام ها جمع بود.

آب شیرین نخواستیم! ما که نسل اندر نسل آب شور خورده ایم، چند سال دیگر هم روش! تو کام ما را تلخ نکن! آب شیرین نخواستیم. 
مگر به تو رای دادیم که آب شیرین شود یا یارانه ها را هدفمند کنی یا مفسد اقتصادی برایمان بگیری! به خیابان پاستور فرستادیمت تا مطیع ولی فقیه باشی. مطمئن هم بودیم اگر این طور باشی، بقیه اش حل است. بیشتر از آن چه که فکر کنی مطمئن بودیم.

راستی! دکتر ! خود تویی! یک هفته دورکاری؟ ما را گرفته ای؟! هنوز فرق حکم حکومتی و توصیه را نمی دانی یا خودت را به ندانستن می زنی؟! اصلا فرض می کنیم که توصیه بود. دست خط مبارک نائب امام زمان (ارواحنا لتراب مقدمه الفدا) را جایی به جز روی چشمانت باید قرار می دادی ؟! و البته بعد از روی چشمانت، یک کپی برابر اصل را آویزه گوشت می کردی تا دوباره آقای ما را به زحمت نیندازی. اصلا این کپی را همان زمان اعلام معاون اولی مشایی باید آویزان می کردی! بگذار راحت به فکر بحرین و لیبی و مصر و عربستان باشیم.

آمدی هیئت دولت و گفتی تبعیت می کنی و مطیع هستی و سرباز، خوشحال شدیم. به شما علاقه داریم اما باید بگوییم اگر بازوی ولایت هستی، از توفیق و لطف خود ولایت است. گفتی: هر رهبر و مدیر جامعه‌ای نیز نیازمند بازوان پرتوان است، اولا این حرف ها در این روزها معنای خوبی ندارد، حس بدی به آدم می دهد، دوما اگر الان شما بازو شده ای نه فقط به خاظر توانایی خودت که به خاطر ظرفیت و بصیرت و فهم مردم است که این بصیرت هم مدیون ولی فقیه است.

سرباز واقعی می داند اگر حکم را به او نمی دانند و او لایق شمرده نمی شد، بازویش وبال گردنش بود نه مایه افتخارش! پس به این بازو بودنت مغرور نشو. از ما گفتن بود!!!

واقعا دوست دارم موفق باشی

عاشورای سال گذشته - خیابان های تهران:

یزیدیان با تمام قوا به دنبال حسین می گردند. اما این بار نه در صحرای کربلا، بلکه در خیابان های تهران. به هر چه می رسیدند که بو و رنگ حسین را می داد چنگ می زدند و کینه خود را از حسین(ع) و پدرش علی(ع)، بروز می دادند.

آن روز در حقیقت فرصتی بود تا از زیر الله اکبر های مشرکانه  و یاحسین های معاویه ای خود، بیرون بیایند و ماهیت خود را نشان دهند. تا همینجا هم که آمده بودند، از خواب آلودگی های بعضی خواصی بود که باید عمار می شدند اما ...

9 دی سال گذشته - خیابان های ایران:

یزیدیان پیش بینی هر چیزی را می کردند به جز این همه بصیرت را. به اطمینان محیط غبارآلودی که فراهم کرده بودند، امیدوار بودند حقیقت نیت شان دیده نشود، بعضی خواص هم که با سکوت و بی تفاوتی به آنان، بهترین کمک شان بودند.

ولی از کجا آمده بود این همه بصیرت. کار عمارها بود یا مختارها قیام کرده بودند؟!

وقتی دشمن سالانه بیش از میلیاردها دلار برای جنگ با کشورت خرج می کند

و تمام امکاناتش را برای مبارزه با تو و کشورت به کار می گیرد

وقتی در حال جنگ هستی

باید از تمام اسلحه ها و ادوات استفاده کنی برای دفاع

یا حتی حمله به قلب دشمن

وقتی جنگ، سخت باشد، خمپاره و تفنگ و تانک

وقتی جنگ، نرم باشد، رسانه و رسانه و رسانه

به نظرم بنرهای که در قم نصب شده بود، خمپاره هایی بودند از جنس بنر

سلام

خبر این روزها: آقا به شهر ما یعنی یعنی شهر مقدس قم خواهند آمد

نتیجه: شهرداری به شدت در تکاپوست

استانداری پروژه ها را فعال کرده است

شهر هر روز تمیزتر از دیروز می شود

نماینده های قم در مجلس، شورای شهر، سازمان تبلیغات، بسیج، ....

همه با تمام توان مشغول کارند

خبر همیشگی: آقا از مکه به شهر ما هم خواهند آمد!

نتیجه: ................... (شما این جای خالی را پر کنید!)

پانوشت:

سو تفاهم نشه استقبال از امام خامنه ای (ره) و امام زمان(عج) و آماده شدن برای رسیدن به فیض حضورشان، نه تنها هیچ تناقضی ندارد بلکه در راستای هم هستند.

جلسه صمیمانه سه روز پیش رهبر انقلاب و دانشجویان نکات بسیار زیادی داشت اما رهبری یک جمله ای گفتند که دهان خیلی ها را باید ببندد:

دانشجویان بهترین قشرهای کشورند

به دقیق گویی و نکته سنجی رهبری که واقف هستید؟

ولی امر مسلمین جهان این سخن را فرمودند تا هر وقت اسم این قشر می آید برخی خشکه مقدسی ها یاد گناه و بی دینی و غربزدگی و ... نیفتند و این قشر تحصیلکرده را «قشر مشکل دار با نظام» ندانند.